16-05-06

hier spreekt men geen nederlands

Mevrouw M. uit Guinée is gisteren bij ons aangekomen.

Haar zoontjes van vier en twee zien er niet goed uit, de oudste zit onder de huiduitslag en de jongste heeft een luieruitslag die in geen weken verzorgd is.

Ik verbaas me hierover want ook al komen de Afrikaanse mama's uit landen waar de miserie groot is, meestal zijn hun kinderen goed verzorgd.

ik vraag hen vandaag bij de dokter te komen.

Deze namiddag moest ik mevrouw uitleggen hoe ze de medikatie moet toedienen. Ondertussen waren de kinderen met de sleutels op het grote sleutelbord aan de receptie aan het spelen. Ik meende de oudste "sleutels" horen zeggen, maar dacht dat ik hallucineerde. Totdat hij zijn mama vroeg "vasthouden" en een zak met medikatie uit haar handen trekt.

Ik vraag de mama of ik het goed hoorde dat de kinderen Nederlands spreken, haar voertaal is Frans.

Ik vraag haar of ze soms al elders in Vlaanderen of Nederland gewoond heeft.

Ze vluchtte letterlijk weg.

God weet welke juf in welk Vlaams schooltje veel energie gestoken heeft in dit mannetje en zich nu afvraagt waar hij gebleven is.

En ik zal nog wel enkele weken nodig hebben om het vertrouwen van deze vrouw te winnen.

 

 

 

21:00 Gepost door April | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-05-06

land van melk en honing

H. is een man uit Iran die twee jaar in ons centrum bleef. Hij was een kalme, voorkomende man die altijd klaar stond ons te helpen. Hij volgde een opleiding als timmerman. Toen hij vorige maand zijn negatieve beslissing raad van state kreeg heeft hij blijkbaar eerst geprobeerd een nieuwe asielaanvraag te doen in Frankrijk. Daar heeft men hem terug naar België gestuurd.

Sedertdien leeft hij nu en dan bij vrienden, en blijkbaar heeft hij ook al meerdere nachten buiten geslapen.

In Brussel hebben ze hem bij Caritas gezegd dat ze hem niet kunnen opvangen, hij moet terug naar Iran.

Hij kwam bij ons aan in een erbarmelijke staat, vermagerd, vuil, hongerig. Wij hebben hem een paar nachten laten blijven, om hem de kans te geven wat op te knappen, maar daarna  is hij ook bij ons moeten vertrekken, wij mogen geen mensen zonder papieren  opvangen.

H. blijft nu al dagen door mijn hoofd spoken, wat zal er van hem worden?

Hoe is het mogelijk dat in ons land van melk en honing zulke toestanden kunnen bestaan?

11:15 Gepost door April | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |