29-04-06

Rare mensen, die Belgen V

Naomie uit Afrika is begin november bij ons toegekomen.

Vandaag liepen we samen over de binnentuin in het centrum.

De tulpen bloeien, de magnolia staat er in al zijn roze pracht, de forsythsia is knalgeel, enfin, 't is eindelijk lente.

"Nu begrijp ik hoe jullie het hier uithouden" zegt Naomie.

Ik vraag wat ze bedoelt;

"Ik vond de winter vreselijk, zo koud en donker, en zonder kleur, maar nu ik zie hoe de natuur plots begint te leven begrijp ik hoe jullie naar de lente verlangen. Hoe lang bloeien die tulpen, komen die spontaan uit de grond?"

Als ik haar zeg dat we veel bloemen elk seizoen weer moeten aanplanten en dat de tulpen het maar een paar weken  volhouden zie ik haar denken "Rare mensen, die Belgen"

17:14 Gepost door April | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-04-06

een lach en en een traan

Voor de familie R. begon de dag slecht: al voor de tweede maal in een half jaar tijd deed mevrouw een spontane miskraam na zes weken zwangerschap.

Het koppel R. komt uit Tajikistan en heeft twee kinderen van zes en vier. Ze leven volgens de Islam, en nemen de regels van hun godsdienst nogal letterlijk. Dit was ook het probleem in hun land, waar hun bouwmaterialenzaak in brand gestoken werd. Meneer kwam gladgeschoren in het centrum aan, bang om ook hier als fundamentalist bestempeld te worden, nu voelt hij zich veilig genoeg om zijn baard terug te laten groeien.

Ik had zeker ook mijn vooroordelen toen mevrouw de eerste keer zwaar gesluierd mijn verpleegpost binnen kwam.  Ik heb mijn mening snel moeten herzien; dit is een jonge moderne vrouw, die economie gestudeerd heeft en op gelijke voet leeft met haar man.

Ik was triest toen ik hoorde dat haar zwangerschap weer misgelopen was.

Groot was de vreugde van iedereen toen deze middag een brief in de post zat waarin hun asielaanvraag ontvankelijk werd verklaard.

Ik hoop dat deze mensen de kans krijgen te tonen dat ook meer traditionele moslims niet altijd fundamentalisten moeten zijn.

19:46 Gepost door April | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-04-06

voorjaarsuittocht

We hebben 30 vrije bedden in het centrum, dat is in maanden niet meer voorgekomen. De mensen wachten blijkbaar tot de ergste koude voorbij is om verder te trekken.

 De overblijvers hebben het moeilijk.

 Met de nieuwe asielwet in de maak hopen ze allemaal op een regularisatie van de oude dossiers, wij denken dat dit een utopie is en zijn bang voor de weerslag eens dat dit tot ze zal doordringen.

Ondertussen is meneer O. uit Rusland er heilig van overtuigd dat hij alle recht heeft op zijn kamer, want volgens hem betaald hij er al voor van in 1979 en zou hij zelfs telefoon moeten hebben.

Hij wil niet horen van psychische begeleiding, de K.G.B. heeft zijn volledig dossier, bij hen kunnen we terecht voor alle inlichtingen over zijn gezondheid.

Hij heeft trouwens geen tijd voor ons, hij werkt aan een rock-opera voor deense managers, en neen, hij kan ons hier niets van tonen, dat moet hij eerst met het management bespreken....

Ik verzeker u, dit is letterlijk het gesprek dat de dokter en ik met deze man die zich al drie jaar in zijn kamer opsluit vorige week hadden.

Hij is niet storend, hij komt regelmatig in het restaurant eten, hij ruimt zijn kamer redelijk goed op. Hij weigert alle geld, vraagt sigaretten aan andere Russen die hem uit medelijden helpen.

Hij weigert alle therapie, en tegen zijn wil kunnen we niet veel doen.

En dan te zeggen dat deze man normaal was toen hij zijn asielaanvraag deed.

We maken grappen, en zeggen dat we hem samen met het gebouw gaan moeten verkopen moesten we het centrum ooit sluiten.

We maken grappen, maar dan uit onmacht.

17:58 Gepost door April | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |