25-02-06

mensen zonder papieren

Ik heb met verbazing gekeken naar de grote opkomst bij de betoging vandaag voor de rechten van de mensen zonder papieren.

Ook bij ons in het centrum wonen families al vier of zelfs vijf jaar, zonder enige hoop op papieren want ze zijn in de procedure bij de Raad van State, en kunnen dus elk moment uitgewezen worden.

Voor de kinderen is dit een echt drama, ze zijn soms zelfs geboren in het centrum, ze gaan naar school, ze hebben vrienden en ze maken plannen.

Beeld je in dat je als ouders leeft in een asielzoekerscentrum, in een kamertje van 4 bij 4 meter, met je twee kinderen in een stapelbed bij je op dezelfde kamer, en dit al gedurende vier jaar.

Dan moet je echt toch geen andere oplossing hebben, dat doe je toch niet omdat het klimaat in België zo goed is, of om het luxueuze leven hier.

ik kan minister Dewael begrijpen als hij zegt dat hij de wet moet toepassen, maar dan moet de procedure veranderen, want geloof me, zoals het nu loopt is het echt niet menselijk.

Nu ik toch bezig ben, ook de advokaten zouden beter moeten nadenken als ze de mensen raad geven in beroep te gaan tegen een negatieve beslissing. Er zijn mensen die echt aan advokaatshopping doen om er toch maar eentje te vinden die voor hen een beroep wil aantekenen. Dat zijn dan de mensen die door het verlengde verblijf alle bruggen riskeren te verbranden met hun thuisland en dus ook nooit een terugkeer overwegen, ze hebben ginder gewoon niets meer.

En tot slot moet je mij eens uitleggen hoe je het aandurft iemand terug naar Irak te sturen, of naar Iran .....

 

20:50 Gepost door April | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

généreux

Wat een lieve mensen!

We waren met zijn achten op uitstap. Toen we in de kleine filmzaal van Hotton, in de Ardennnen, een film geafficheerd zagen die we allemaal prettig vonden, mochten we tot onze verbazing van de bejaarde uitbaatster gratis binnen!

Ik had nochtans enkel om een korting gevraagd.

Blijkt dat deze mensen tijdens de tweede wereldoorlog zelf opgevangen werden door het Rode Kruis bij hun vlucht naar Frankrijk.

Ze hebben dit nooit vergeten.

We hebben genoten van de film.

20:30 Gepost door April | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-02-06

rare mensen, die Belgen IV

Meneer T. uit Irak heeft zijn "positief" gekregen en mag dus uit het centrum vertrekken. Hij mag een voorkeur van regio opgeven bij het kiezen van zijn O.C.M.W. en kwam bij mij om raad vragen want hij kent ons land niet. Ik heb in mijn kantoor een grote wereldkaart hangen en een kaart van België. Kwestie van zelf mijne weg te vinden als er weer eens iemand uit een onmogelijk uit te spreken "...stan"-staat komt of het O.C.M.W. van Smeerhebbe -Vloerzegem toegewezen krijgt.

Ik sta dus met die mens voor de kaart van ons mini-landje en moet die goede man uitleggen dat er in het noorden Nederlands gesproken wordt, in het zuiden Frans, in het oosten Duits, in Brussel een beetje van dat allemaal, maar pas op wat je waar spreekt ander riskeer je op je bakkes te krijgen, (dat heb ik zo niet gezegd), de goede man begreep er niks van.

Hij wil uiteindelijk naar Antwerpen, hoopt werk te vinden in de haven. Van die stad had ik hem ook nog het een en het ander kunnen vertellen, maar daar komt hij met zijn arabisch uiterlijk zelf wel achter...

 

20:24 Gepost door April | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-02-06

relatief

Mevrouw K. uit Togo komt voor de eerste keer naar de verpleegpost. Ze is opgepakt na een betoging in haar land en heeft daarvoor twaalf dagen in de gevangenis gezeten, waar ze haar "een beetje" gemarteld hebben.

Gezien de sporen op haar lichaam weet deze dame goed te relativeren...

14:56 Gepost door April | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |