25-01-06

druk druk

Vandaag enkel van 7 tot 12 uur gewerkt, maar het was me het voormiddagje wel !

Het begon met Mevr. T. die van de psychiater nieuwe medikatie gekregen heeft, maar nu zodanig suf is dat ze bewusteloos in de wachtzaal zat toen ik toekwam, gelukkig was haar man aanwezig.

Daarna volgden een paar bloednamen, ik ben soms blij nog wat routinewerk te kunnen doen.

Toen belde de middelbare school om te zeggen dat Z. aan het hyperventileren was, ze hadden de ziekenwagen gebeld, maar die wilden haar (gelukkig) niet meenemen; een kollega is haar samen met de moeder in school gaan ophalen. Nadien hadden we een lang gesprek over de oorzaken van haar angsten, ze is akkooord terug naar haar therapeute te gaan en ik ga morgen naar de school bellen om te overleggen hoe we meer preventief kunnen werken. De oorzaak deze keer was dat haar klas op schoolreis gaat naar Frankrijk, en zij mag niet mee want geen papieren...

Nadien kwam meneer B. om te klagen dat de transfert naar een kleiner centrum voor hem en zijn bejaarde moeder uitblijft. Wat hij niet weet is dat Fedasiel deze transfert geweigerd heeft, en dat we nu op zoek zijn naar een andere oplossing.

Nadien heb ik meneer K. naar de dokter gestuurd met zijn 2-jarig dochtertje dat 39 koots had; een half uur later kwam hij terug met een recept voor een aërosol, dus heb ik hem het gebruik van het apparaat uitgelegd, hij had dit nog nooit gezien.

Ondertussen heb ik nog een besnijdenis geregeld met de uroloog voor A. die in ons centrum geboren is  en nu 2.5 jaar is,en waarvan ik weet dat de vader naar een minder hygiënische oplossing gaat zoeken moesten wij dit weigeren. 

Er moesten 4 mensen naar de oogarts, en één naar de tandarts, hun papieren hiervoor heb ik klaargemaakt.

Meneer R., een zeer gesloten man die psychisch niet goed gaat komt me zijn kussenslopen tonen waar bruine vlekken op zitten, hij is ongerust. We hebben samen gezocht naar de oorzaak, hij heeft tandvlees in zeer slechte staat, ik heb hem een zachte tandenborstel gegeven en sensitive tandpasta die we gekregen hadden van colgate. Verder heb ik voor hem een afspraak gemaakt bij de dokter.

Daarna kwam het jonge meisje H. met een probleem van aambeien.

En als laatste kwam C. van zes bij me aanbellen om te zeggen dat zijn eerste melktand loszit...ik heb hem proficiat gewenst en gezegd dat hij nu groot wordt.

En toen was het middag, oef !

16:12 Gepost door April | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

18-01-06

casino

Hoe komt een mens er nu bij met een asielzoeker over gokken te praten? Anyway, meneer N. uit Cameroen en ik hebben een boom opgezet over wat we zouden doen moesten we schandalig rijk zijn, soms is dromen leuk.

Hij vertelde me dat hij bij zijn aankomst in België door een vriend meegenomen is naar een casino. Daar heeft hij 50 euro ingezet en is met 850 euro buitengekomen. Dat buitengaan met 850 euro zou ik van mezelf al een hele prestatie vinden, ik zou waarschijnlijk zo stom zijn nog effe door te gokken en niks meer over te houden. Enfin, meneer N. kwam dus met 850 euro buiten. Met dat geld is hij meteen naar Western Union gegaan, en heeft de man terugbetaald die hem thuis het nodige geld geleend had om naar hier te komen (650 dollar) en bij wie hij een stuk land als onderpand gegeven had .

Zijn land zit zo terug in handen van zijn familie.

Met de andere 200 euro heeft hij geprobeerd in Brussel te overleven, maar dat heeft niet lang geduurd.

18:33 Gepost door April | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

12-01-06

't is koud !

Vandaag iemand geleerd hoe je je kan beschermen tegen de kou : een sjaal, een muts, handschoenen ( we hebben wat afgelachen eer ze die aan had, waar steek je al die vingers?).

Ik heb altijd een hele wintervoorraad in mijn kast. De badkamer van mijn verpleegpost lijkt steeds meer op een vestiaire, de dokters plagen me hiermee.

 

Dit klinkt ongeloofwaardig, maar er zijn veel alledaagse dingen die voor ons evident zijn, maar in andere klimaten en culturen onbestaande.

Ik moet altijd goed oppassen als er medikatie gegeven wordt, goed uitleggen dat een suppo dààr moet gestoken worden, en niet opgegeten, dat drie maal per dag wil zeggen 1 pil drie maal per dag, en niet de hele blister of nog erger het hele doosje. Een spray voor de neus of de keel laat ik meestal eens uitproberen als ik er bij ben. Ik infantiliseer hier echt niet, maar als ik dit niet doe komen de suppo's vaak de oren uit...

Ik zou ook wel eens willen weten hoeveel van de door ons gegeven medikatie effektief genomen wordt. Bij het schoonmaken van de kamers na het vertrek van de mensen vinden we regelmatig onaangebroken verpakkingen terug, en toch kwamen deze mensen  terug bij ons op consultatie, zelfs klagend dat de gegeven behandeling niet hielp....allicht niet.

18:27 Gepost door April | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-01-06

babyblues

 

M. uit Mali is een jonge vrouw van 19.

Toen ik maandag terug kwam uit vakantie  vroegen de collega’s me prioriteit te geven aan deze dame omdat ze haar zoontje van 1.5 jaar niet naar behoren verzorgt.

Vandaag hadden we  babyconsultatie en nadat de  dokter geen gezondheidsproblemen vaststelde nodigde ik mevrouw uit voor een gesprek  achteraf.

Ze kwam en we hebben eerst gepraat over hoe moeilijk het is zo jong moeder te worden, hoe moeilijk het is alleen te zorgen voor een baby die net kan lopen en die je constant in de gaten moet houden. Bleek dat ze heel veel schuldgevoelens had omdat ze zopas gestopt was met borstvoeding, en dat haar zoontje het ritme van gewoon eten nog niet te pakken had, in Mali hing hij permanent aan de borst.

Ik heb haar gerustgesteld en zelfs gefeliciteerd met het feit dat ze zo lang borstvoeding gegeven heeft, wij houden het na een paar maanden al voor bekeken.

Blijkbaar had ik haar vertrouwen gewonnen want het hoge woord kwam eruit: ze kon haar zoontje niet bekijken zonder in hem het evenbeeld te zien van zijn vader: een man van zestig, die haar voor een hoge bruidschat van haar familie gekocht heeft als zijn vijfde vrouw. Elke nacht werd ze geslagen met een ijzeren staaf omdat ze weende als ze seks met hem hebben moest. Haar familie wilde niet helpen, haar nonkel dreigde haar te vermoorden als ze durfde weg te lopen.

Uiteindelijk kreeg haar moeder medelijden en heeft haar een deel van het geld van de bruidschat gegeven om de passeur  te betalen.

Ze laat me de littekens op haar rug en armen zien.

We praten over het kind, dat het toch ook haar bloed heeft, dat zij het zal opvoeden en haar waarden kan meegeven, hem leren dat je vrouwen niet als een object koopt.

Ik bied haar aan naar ons te komen als ze het te moeilijk heeft, we nemen het kind dan wel een paar uur van haar over, zodat ze op adem kan komen.

Ik hoop dat deze zachte aanpak helpt, een gespecialiseerde dienst inschakelen blijft een optie, ik wil haar eerst de kans geven tot rust te komen. Er is ook nog de niet te onderschatten hulp van de andere Afrikaanse vrouwen in het centrum, ik heb al vaker gezien dat zij jonge moeders onder hun hoede nemen.

Wordt vervolgd…

 

 

 

 

20:07 Gepost door April | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |