21-12-05

opgejaagd wild

Opgejaagd wild, zo voelen de uitgeprocedeerde asielzoekers zich deze dagen.

Ook de mensen die nog “legaal” in België verblijven omdat hun beroep bij de Raad van State nog lopende is , maar geen documenten hebben om dit aan te tonen omdat de  regering deze niet voorziet, zijn doodsbang het centrum buiten te gaan zonder een papier van ons dat ze in het centrum verblijven en de toelating hebben een aantal nachten buiten het centrum door te brengen, bij ons zijn er dat 6,  zes per maand ! Met de berichtgeving over controles van illegalen op de trams, gisteren breed in het nieuws, wordt hun angst enkel groter.

Ik heb weinig moeite als mensen terug naar landen als Slowakije of Bulgarije gestuurd worden na een fatsoenlijke asielprocedure, maar leg me eens uit hoe je mensen terug stuurt naar Iran of Irak, naar Liberia of Djibouti. Je kan dat toch bezwaarlijk veilige landen noemen?

Dat deze mensen dan kiezen voor een marginaal bestaan in een anonieme grootstad, weten onze politici toch ook. Het erge is dat niemand echt een oplossing heeft, ook ik niet, en de politieke wil tot het vinden van die oplossing is er in heel Europa niet.

Gisterenavond is H, een Christelijke Iranees die een negatieve beslissing kreeg van de Raad van State na een procedure van 2.5 jaar afscheid komen nemen . Hij zou terug naar Iran moeten, maar wil dit niet. Illegaal worden ziet hij niet zitten, dus ging hij vandaag zonder nieuwe elementen een nieuwe asielaanvraag doen, we zullen morgen wel zien of hij terug bij ons mag komen, of  naar een gesloten centrum moet in afwachting van zijn uitwijzing. Hij kende het risico. Of je wil of niet, je leeft met de man mee, maar bent zo machteloos, tenslotte leef je dag in dag uit met deze mensen samen.


16:15 Gepost door April | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

zo rond het jaareinde weegt dàt samenleven zeker dubbel door ?

Gepost door: schilderia | 22-12-05

De commentaren zijn gesloten.