22-09-05

xenofobie, racisme of gewoon domheid?

Weer een mooi staaltje meegemaakt van het fenomeen "vreemdeling blijf verweg van mijn bed"
Ik moest met een klein baby'tje naar het labo van het ziekenhuis voor een bloedkontrole.
De verpleegkundige die het kind moest prikken had het nodige kommentaar:" wat doen die hier, ze zijn allemaal uit op hetzelfde, een O.C.M.W. uitkering, ik ben het beu dat alles voor hen is en niets voor ons..." Gelukkig verstond de moeder alleen slovaaks, maar daar sta je dan, je wilt geen rel schoppen want je weet uit ervaring dar dit toch niets opbrengt dan alleen nog meer haat en nijd.
Het ergste is dat ze in het geval van deze familie waarschijnlijk gelijk heeft, het zijn Rom zigeuners die in Slovakije nog steeds gediscrimineerd worden en inderdaad uit zijn op een sociale woning in België, wat hen overigens niet lukt.
Minder fraai is dat ze hiervoor hun zogenaamd doodzieke kinderen proberen te gebruiken, advokaten inschakelen om ons onder druk te zetten allerlei medische test te laten doen om toch maar iets te vinden.
Maar om nu alle vreemdelingen op een hoop te gooien zoals mijn bovengenoemde collega deed, dat gaat mij te ver, zeker in haar funktie, waar tenslotte ook Belgische werklozen defileren die haar wel verstaan. Xenofobie, racisme of gewoon domheid?

14:29 Gepost door April | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-09-05

Met de boot uit Mauretanië.

Gisteren een akelig verhaal gehoord. Er is een nieuwe dame aangekomen uit Mauretanë. De collega's hadden me gevraagd haar snel bij mij te roepen want haar huid zat vol met "vlekken".
Die vlekken bleken het ergste geval van schurft te zijn dat ik ooit gezien heb, het arme mens zat helemaal onder de schurft. Ik ben met haar naar de dokter gegaan, ze kreeg medikatie, een grondige ontsmetting van haar kleren en beddegoed en voorlopig een kamer alleen, totdat haar huid er beter uitziet.
Ze vertelde me dat ze kok was in Mauretanië. In het restaurant waar ze werkte kwam regelmatig een "witte" man eten. Hij stelde haar voor te komen werken op zijn boot, voor een goed loon.
Vermits ze drie kinderen alleen moest onderhouden stemde ze toe. Ze is vier maanden op deze boot gebleven, zonder loon, ze sliep in een hok, moest koken voor de andere vluchtelingen die hij vervoerde. Toen de toestand van haar huid zo erg werd dat ze open wonden kreeg, gaf hij haar moterolie om de kloven te verzorgen.
Ze is tenslotte in Antwerpen terecht gekomen, maar dat was puur toeval, ze wist niet waar ze van boord ging.
Het zal nog wel een tijd duren vooraleer ze haar kinderen weer te zien krijgt, je wordt zo kwaad als je deze verhalen hoort, dit is niet meer noch minder dan moderne slavernij.


18:02 Gepost door April | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-09-05

inspiratieloos

Nu zit ik al een kwartier naar dit lege scherm te staren, maar niets lijkt me de moeite waard om op te schrijven, ik heb het gevoel dat ik mezelf herhaal en jullie verveel...
De ene dag is de andere niet.....
Ik ga dan maar naar een lekkere onnozele hollywoodfilm kijken, soms heb ik dat nodig om de batterijen op te laden.
 

21:00 Gepost door April | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-09-05

na de vakantie

Na een maand vakantie terug aan het werk gegaan. Sommige mensen zijn weg, er zijn nieuwe residenten gekomen.
Een Armeens koppel met een dochtertje is vorige week in het centrum aangekomen. Blijkt dat meneer een actieve tuberculoze heeft , hij kwam bij ons aan met 39°C en met een lelijke hoest.
Onze dokter nam geen risiko en stuurde hem naar het ziekenhuis. Achteraf bleek dat ook de longfoto op vreemdelingenzaken positief op TBC was. De man ligt nu in isolatie in het ziekenhuis, en dit voor meerdere weken. Hij spreekt enkel Armeens en Russisch. Zijn vrouw mag twee maal in de week op bezoek. Je kunt je voorstellen dat deze mensen zich hun aankomst in West-Europa  ietwat anders hadden voorgesteld.
 
Een Slovaakse familie vertrekt morgen terug naar Slovakije. Normaal moedigen wij een vrijwillige terugkeer aan, maar deze mensen had ik graag nog wat langer in het centrum gehouden.Meneer is op zijn zachts uitgedrukt mindergebegaafd en loopt in alle omstandigheden uitbundig te lachen, is ongeremd, kan lezen nog schrijven.
Mevrouw heeft een psoriasis over haar hele lichaam, en vertoont alle tekenen van een reuma veroorzaakt door de psoriasis. Haar handen en voeten zijn verschrikkelijk opgezwollen, ze heeft voortdurend pijn. We kunnen haar gezien haar vertrek niet de adekwate medikatie geven, want die kan enkel toegediend worden onder strikt dokterstoezicht, en dat is voor hen in Slovakije niet gegarandeerd.
Dus geef je maar een paar dozen ontstekingsremmers mee, in de hoop van ....
 
En zo ben ik na één dag terug in de naakte realiteit van de vluchtelingenwereld.
 
 


18:48 Gepost door April | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |