15-09-05

Met de boot uit Mauretanië.

Gisteren een akelig verhaal gehoord. Er is een nieuwe dame aangekomen uit Mauretanë. De collega's hadden me gevraagd haar snel bij mij te roepen want haar huid zat vol met "vlekken".
Die vlekken bleken het ergste geval van schurft te zijn dat ik ooit gezien heb, het arme mens zat helemaal onder de schurft. Ik ben met haar naar de dokter gegaan, ze kreeg medikatie, een grondige ontsmetting van haar kleren en beddegoed en voorlopig een kamer alleen, totdat haar huid er beter uitziet.
Ze vertelde me dat ze kok was in Mauretanië. In het restaurant waar ze werkte kwam regelmatig een "witte" man eten. Hij stelde haar voor te komen werken op zijn boot, voor een goed loon.
Vermits ze drie kinderen alleen moest onderhouden stemde ze toe. Ze is vier maanden op deze boot gebleven, zonder loon, ze sliep in een hok, moest koken voor de andere vluchtelingen die hij vervoerde. Toen de toestand van haar huid zo erg werd dat ze open wonden kreeg, gaf hij haar moterolie om de kloven te verzorgen.
Ze is tenslotte in Antwerpen terecht gekomen, maar dat was puur toeval, ze wist niet waar ze van boord ging.
Het zal nog wel een tijd duren vooraleer ze haar kinderen weer te zien krijgt, je wordt zo kwaad als je deze verhalen hoort, dit is niet meer noch minder dan moderne slavernij.


18:02 Gepost door April | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Kippevel krijg ik daarvan. We beseffen veel te weinig wat voor geluksvogels we zijn.

Gepost door: Anneke | 16-09-05

De commentaren zijn gesloten.