14-06-10

Bang afwachten

Wij wachten bang af, nva heeeft de verkiezingen gewonnen, betekent dat verandering in het vluchtelingenbeleid? Waarschijnlijk wel.

Dat er orde op zaken moet komen is voor iedereen duidelijk, alleen hopen we dat de menselijkheid niet ten koste van  het vlaams nationalisme verloren gaat.

De mensen die nu uit Kirghizië wegvluchten hebben aan dat alles niet veel boodschap.


19:46 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-06-10

hoop op verandering

Verrek, ik heb sinds kerstmis vorig jaar niets meer geschreven....

Veel is er in die tijd ook niet veranderd in het asielwereldje, er zitten nog altijd veel te veel mensen veel te lang in de centra en de hotels in Brussel draaien nog altijd op volle toeren. We zullen maar hopen dat de verkiezingen beterschap brengen, alleen is er niemand die het zich blijkbaar echt aantrekt.

De vorige maanden heb ik bij ons in het centrum een toevloed gehad van mannen en vrouwen die verkracht werden tijdens hun gevangenschap. Vooral mensen uit Guinée hebben het zwaar gehad. 

Het is onze taak die mensen te leren die verkrachting een plaats te geven in hun leven, vergeten zullen dit uiteraard nooit, niet makkelijk...

Ik besef elke dag op welke roze wolk wij Belgen leven, ondanks al het communautair gezeik, excusez le mot.

19:40 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-12-09

Kerstmis

Heb deze kerstnacht in het centrum geslapen om praktische redenen. Van kerstmis is hier niets te merken, een bord rijst met een kippenbil gisterenavond is echt in schril kontrast met de copieuze maaltijden die er elders geserveerd werden.

Toch is dit de realiteit van veel mensen, ook Belgen die het niet zo breed hebben.

Een gelukkig kerstfeest en een 2010 als een rustig kabbelende rivier.

10:39 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-11-09

eerste klasse

Ik ben fier op mijn zoon van 16. Gisteren zaten ze op weg naar huis in de trein, op elkaar gepakt zoals gewoonlijk. Toen de controleur langskwam bleek dat het ticket van een "vreemde man" niet geldig was tot het volgende station en hij een boete zou moeten betalen. Hij had net niet genoeg geld om het verschil bij te betalen. Mijn zoon hoorde het gesprek en stelde voor de resterende paar eurocenten te betalen. "Je kan zo een vreemde man die nauwelijks onze taal spreekt toch niet voor 45 cent in de problemen laten komen hé mama".

Zo gezegd zo gedaan, als beloning voor hun solidair gedrag mochten hij en zijn vrienden in de lege eerste klasse wagon gaan zitten...

13:53 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

12-11-09

Uitgeschreven

Vandaag de kamer van mrevrouw S. uit Congo moeten leegmaken. Ze is eind oktober bevallen van een jongetje, en is sedert vijf dagen "onwettig" afwezig. Ze is uitgeprocedeerd en dus zijn we verplicht haar kamer leeg te maken om plaats te maken voor één van de tweeduizend vluchtelingen die momenteel wachten op opvang.

Het viel me zwaar haar kasten leeg te maken, je zag duidelijk dat ze van plan was terug te komen.

Waar is deze vrouw nu, wie zorgt er voor haar en haar babytje? Moest dit een Belgische moeder zijn die vermist werd zou het hele land moord en brand schreeuwen.

Wij moeten de kamer leegmaken en daarmee is de zaak  afgedaan.

Zeg nu nog eens dat er geen twee soorten mensen zijn: degene die meetellen en de anderen.

19:43 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-10-09

Afschuw

Ben er mottig van.

Meneer D. uit Guinée is sedert gisterenavond in het centrum. Vandaag kwam hij bij me om zijn medisch dossier in orde te maken. Hij liet me zijn rug zien: grote dikke striemen met de tekening van een gevlochten zweep goed zichtbaar ingebrand in zijn huid, de meesten nog niet helemaal geheeld. Hij heeft 25 dagen in de gevangenis gezeten in Konakry. Hij kan de beestigheden, ik bespaar u de details,die ze daar met vrouwen deden niet uit zijn hoofd zetten en slaapt  's nachts niet goed.

Je zou voor minder....

19:22 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-10-09

Memorial Bastogne

Net terug van Bastogne. Het was indrukwekkend om de indrukken te horen van mensen uit verschillende windstreken op wat ze zagen in het museum over de "battle of the bulge". Ik had ze er mee naartoe genomen op vraag van een meneer uit Mauretanië die  in zijn geschiedenisles geleerd had over de slag om de Ardennen.

Ik kan het trouwens iedereen aanraden, het museum is niet zo groot of prestigieus, maar de film is recht in de roos en geeft goed de sfeer van toen weer. Het memorial zelf is indrukwekkend, zeker als je naar boven loopt en de omgeving vanuit alle windhoeken kan bekijken.

Nadien zijn we een koffie gaan drinken en hebben we geklonken met de wens "nooit meer oorlog, nergens" redelijk utopisch, maar ja....

18:51 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-10-09

Nederlands leren

Miriam is een klein Irakees meisje van 10 jaar. Ze kwam in het centrum met haar ouders en broertje na uitgewezen te zijn door Nederland waar ze zeven maanden in een asielcentrum woonden en naar school gingen.

Ze had al snel door dat ik nederlands spreek (ik werk in een franstalig centrum) en kwam regelmatig bij me zitten om haar nederlands te oefenen, zoals ze zelf zei.

Gelukkig heeft de familie het vluchtelingenstatuut gekregen en ze zijn nu op zoek naar een woning in Vlaanderen.

Dat kleine meisje zal er wel geraken, ze spreekt nu al beter nederlands dan veel van mijn landgenoten.



12:19 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

huizenjacht

Sedert de zomer worden nieuwe asielzoekers in hotels ondergebracht bij gebrek aan ruimte in de asielcentra. Deze opvang in hotels is niet alleen duur, de mensen hebben er weinig medische en sociale begeleiding. Ik ben twee keer de ronde van de hotels gaan doen, ondanks de goede wil van veel hoteleigenaren is het vooral voor allenstaande moeders met kleine kindjes heel moeilijk om aan een warme hap eten te geraken. Als alleenstaande kan je met de maaltijdcheque van zes euro die je per dag krijgt wel een kebab of friet kopen, maar met een kindje op de rug en twee aan de hand is dit niet evident.

Fedasiel heeft nu beslist dat alle asielzoekers die langer dan vier maanden in de centra verblijven en aan bepaalde criteria voldoen een woning mogen zoeken en het centrum mogen verlaten. Dat is allemaal heel mooi, maar ga maar eens op huizenjacht zonder inkomen en met enkel OCMW steun terwijl je niet weet of je binnen een paar maand nog wel het recht hebt in België te verblijven. De eigenaren van krotten en afgeleefde kamertjes gaan in hun handen wrijven.

 

12:10 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-07-09

haat en nijd

Pas terug in België na een deugddoend weekje Ardèche en al met mijn neus op de feiten geduwd. Naar aanleiding van een artikel op de Knack-website over het opvangen van asielzoekers in kazernes menen een hoop mensen hun visie te moeten geven op "de" asielzoeker, een bloemlezing: "illegale parasieten", "andermans volk eerst", "ze moeten gewoon hun papieren vernietigen en een brabbeltaaltje spreken", "ze krijgen alles gratis en verachten de hand die hen geeft".... ik verzin het niet, ik citeer.

Ik nodig deze brave mensen uit een retoutje Oost-Congo te boeken, of Bagdad, of Teheran, Grozny is ook nog altijd leuk en Liberia is helemaal een aanrader, dan kunnen ze zien hoe prettig het daar wonen is en dat je dan echt alleen maar naar België komt om te profiteren van een nachtje in een Brussels hotelleke met uitzicht op manneke pis.

Arm Vlaanderen.

16:11 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

18-06-09

Excursie

Vandaag zijn we met twee minibusjes, 14 residenten, en een uitgebreide pick-nick op uitstap getrokken. De juf van de Franse les had een geleid bezoek georganiseerd naar de abdij van Stavelot met onder andere het automuseum, en het kasteel van Reinhardstein bij de barrage van Robertville. Vooral dat laatste was een schot in de roos. We zijn er opgevangen door een gidse, Mevrouw Ons, die ons het gerestaureerde kasteel tot in de details heeft laten zien. Een Armeense dame heeft op de spinet mogen spelen die er in de kapel staat, het was ontroerend die muziek te horen in dat kader. We stonden er allemaal met tranen in de ogen bij.

Een meneer uit Mauretanië die er architectuur gestudeerd heeft was vooral geinteresseerd in de armuren en harnassen. Hij heeft er eentje mogen dragen, geniaal!

Het is verrijkend voor de twee partijen op die manier cultuur uit te wisselen, overeenkomsten te vinden en op een ludieke manier elkaar beter te leren kennen en respekteren. En dat kasteel van Reinhardstein is een echte aanrader.

 

 

20:49 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-06-09

business as usual

Nog net geen vier weken terug aan de slag en al 1 geboorte, 1 zelfmoordpoging, 1 Tibetaanse maaltijd , 1 toneelstuk gebracht door de bejaardenwerking van het dorp voor onze oudere residenten, 1 abortus, 1 gelukkig gezin dat papieren en een huis gevonden heeft en ik kan zo nog een tijdje doorgaan.

Tel daarbij 1 gelukkige verpleegster die blij is de beslissing genomen te hebben terug aan de slag te gaan in het vluchtelingenwerk en je weet hoe ik me momenteel voel: terug opgeslorpt door het werk maar voldaan.

20:53 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-05-09

Terug van weggeweest.

Na lang nadenken ben ik na vier maanden gewerkt te hebben als "normaal" verpleegster teruggekeerd naar het vluchtelingenwerk.

Ondanks het veel lagere salaris en de slechtere arbeidsvoorwaarden, we werken immers niet in de ziekenhuissektor, miste ik de bredere kijk op de wereld, het werken met en voor mensen die uit alle windstreken komen. Dit werk verrijkt mijn leven op een manier die ik zelf pas besefte door er even uit weg te zijn.

En dus kunnen jullie af en toe weer een stukje op deze blog lezen.Soms zal dat goed nieuws en zelfs plezant nieuws zijn, maar als de politici niet snel hun verantwoordelijkheid opnemen zal dat  af en toe ook galspuwen worden.


19:54 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-10-08

Afscheid

Na veel wikken en wegen en veel nadenken heb ik vorige maand mijn ontslag gegeven in het centrum. Vanaf 1 januari ga ik palliatieve thuiszorg doen.

Waarom?

 Burn-out waarschijnlijk, machteloosheid ook. De heren politici hebben hun mond vol over regularisatie, maar concreet slapen er elke nacht nieuwe asielzoekers in Brussel op straat omdat de centra uit hun voegen barsten; Fedasil neemt initiatieven om de psychologische stress bij de asielzoekers tijdig te kunnen opsporen, maar hoe kan je niet stressen als je met 4 wildvreemden samen in een kamertje van 3 bij 4 moet slapen, of erger, in tenten.

Als personeel dweil je met de kraan open. Ik ben waarschijnlijk te oud geworden of te weinig flexibel om hier nog een zinvol antwoord op te geven. Mijn job is bandwerk geworden, en daar bedank ik voor. Ik blijf nog wel om een nieuwe verpleegkundige op te leiden, hopelijk vinden we iemend die er met een frisse kijk tegen aan gaat.

Ik zal altijd met respect denken aan al die mensen die hier een nieuw leven zoeken, en zal ook altijd als vrijwilliger blijven werken in een centrum.

Ik dank jullie voor het trouw lezen van de blog. Het ga u goed!

20:19 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-08-08

Alweer die papieren.

Hoe belangrijk kunnen papieren zijn.

Meneer en mevrouw R. komen uit Burundi maar zijn van origine Rwandezen. Heel lieve mensen van rond de zestig. Mevrouw is heel slecht te been, meneer is diabetespatient en is erg ziek als hij bij ons aankomt. We hebben hem met spoed moeten hospitaliseren, hij doet een nierblokkage met alle gevolgen vandien.

Hun kinderen wonen in de USA. Ik vroeg hen waarom ze niet naar daar gevlogen zijn, het zou toch veel logischer zijn dan moederziel alleen naar België te komen. Dat kon echter niet, een visum voor de USA is blijkbaar veel moeilijker te krijgen dan eentje voor .......Frankrijk, want dat is het visum dat ze gekregen hebben bij gebrek aan Belgische ambassade. En dus moeten ze volgens de Schengenwet asiel aanvragen in Frankrijk. De enige mogelijkheid om in België te kunnen blijven, wat hun wens is, meneer kreeg zijn hele schoolopleiding van Belgische paters, is een regularisatie aanvragen omwille van medische redenen, maar in Frankrijk kunnen natuurlijk dezelfde zorgen als in België gegeven worden en dus zijn we terug bij af. Kunt u nog volgen?

Intussen ligt meneer zwaar ziek in bed en heeft mevrouw terecht maar één zorg: dat haar man beter wordt. Wij zullen nog maar eens creatief uit de hoek moeten komen om dit koppel een menselijke opvang te geven.

20:28 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-07-08

pamperverdriet

De Heer en Mevrouw K. komen uit Iran. Hij is journalist, zij grafisch ontwerpster. Ze hebben een zoontje van drie en een babytje dat tijdens hun verblijf in ons centrum geboren is. Voor de bevalling is Mevrouw naar een Antwerps ziekenhuis gegaan, haar familie werkt en woont in Antwerpen. Wij hebben dit vanuit het centrum aangemoedigd, bevallen doe je best waar je je veilig voelt.

Ik heb nooit problemen gehad met deze mensen; toch laten ze ons via een collega die Persisch spreekt weten dat ze eraan denken het centrum aan te klagen via de organisatie "journalisten zonder grenzen".

Wat de medische dienst betreft hebben ze de volgende klachten: we geven geen echte pampers (wat waar is, we geven luiers van een ander merk en van een mindere kwaliteit), we geven geen vochtige doekjes, en we geven geen nieuwe babykleding ( wat ook waar is, maar de tweedehandskleding voor baby's die we geven is echt van goede kwaliteit.) Wat me het meeste treft is hun bewering dat we dit wel allemaal geven aan de Arabieren en de Tchetchenen. Terwijl ik meestal niet weet wie uit Irak of Iran komt en een onderscheid tussen de nationaliteiten heb ik nog nooit gemaakt. Pampers Sensitive worden uitzonderlijk gegeven aan kindjes met een serieuze luierallergie.

Als ik dan vanavond op T.V. de beelden zie van vluchtelingen die meer dood dan levend in een gammel bootje aangespoeld komen op Lampedusa of Almeria met als enig  toekomstperspektief een verblijf in een gesloten centrum in afwachting van een retour Afrika , dan denk ik "Alles is relatief...."

 

 

 

 

20:12 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-05-08

toren van babel

Ik heb lang niets meer in deze blog geschreven, spijtig maar het werk is niet makkelijk deze dagen.

Er zijn een paar heel zware zieke mensen in het centrum, die regelmatig in het ziekenhuis opgenomen moeten worden. Dat is moeilijk omdat de ziekenhuizen verwachten dat erop elk moment een vertaler klaar staat. We doen natuurlijk ons best, goede informatie is belangrijk, maar hoe vind je in gods (of Allah's)naam midden in de nacht een vertaler die Peul of Afghaans of Nepalees spreekt??? In het centrum moeten wij ook met veel gebaren en improvisatie onze info te pakken krijgen.

Ik heb een grote farde aangelegd met alle mogelijke foto's van organen, van voedingsmiddelen en alles wat me nuttig lijkt. 

Ik begin goed te worden in het ontcijferen van buitenlandse medikatieblisters of in het beste geval doosjes. Gelukkig staat de molekule er altijd wel ergens op, al is het dan in cyrillisch schrift.

Ik word een volleerd mimespeler, maar 's avonds thuis ben ik blij gewoon Nederlands te kunnen spreken. Ik heb er mezelf zelfs op betrapt met veel plezier naar flutreeksen op TV te gapen, dat gaat er nog net in na een hele week werk.

Wat ik trouwens nu ga doen... 

22:08 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

19-02-08

 

Meneer L. is ziek. hij heeft de ziekte van Hodgkin, een klierkanker.

Hij weet dit al heel lang en is naar het westen gekomen om zich te laten behandelen.

Hij is Marokkaan, maar geeft zich uit als Algerijn om meer kans te maken op een verblijfsvergunning. Hij komt uit een bescheiden milieu en kan de dure behandelingen niet zelf betalen.

Hij is in Duitsland uitgewezen, ondanks de vraag van de artsen hem een medische verblijfsvergunning te geven.

Hoe triest is het om te moeten liegen en bedriegen om in leven te blijven, bovenop het feit dat hij zijn familie mist en het merendeel van de tijd ziek in bed ligt.

 

15:48 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

ziek

Meneer L. is ziek. Hij heeft de ziekte van Hodgkin, een klierkanker.

Hij weet dit al heel lang, en is naar het westen gekomen om zich te laten behandelen. Hij komt uit Marokko, maar geeft zich uit als Algerijn om meer kans te maken op verblijfspapieren. Hij komt uit een bescheiden milieu en kan de medicatie en behandeling onmogelijk zelf betalen. Zonder behandeling gaat hij dood.

in Duitsland werd hij uitgewezen, ondanks dat de dokters een verblijf omwille van medische redenen gevraagd hadden.

Hoe triest moet het zijn verplicht te worden om te liegen en te bedelen om een behandeling te krijgen voor een levensbedreigende ziekte.

15:40 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-01-08

aquapark

De Tchetcheense vrouwen willen gaan zwemmen.

Wij organiseren een bezoek aan het gemeentelijk zwembad .

De vrouwen willen gaan zwemmen in een zwembad zonder mannen. 

Wij organiseren een bezoek aan een privé-zwembad dat de eigenaar ons ter beschikking stelt.

De vrouwen willen gaan zwemmen in een aquapark.

Wij zeggen dat er daar altijd mannen zijn.

De mannen kan hun niks schelen, als het maar niet de mannen van het centrum  zijn.

Wij gaan naar het aquapark zonder onze mannen.

Iedereen kontent. 

17:58 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-12-07

beste wensen

Mijn beste wensen voor 2008 aan alle mensen die zo vriendelijk zijn mijn blog af en toe te lezen en zo een minuutje stilstaan bij al die dolende, zoekende en lijdende mensen.

Dat er zo veel mensen de blog lezen is voor mij een teken dat medemenselijkheid bij ons nog niet afgeschreven is.

09:47 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-12-07

rare mensen, die Belgen VIII

Morgen viert het centrum zijn tiende verjaardag. We vieren dit met een avondfeest waarbij de hoofdschotel Belgisch is en de voor -en nagerechten uit alle uithoeken van de wereld komen.De keuken staat vandaag al in rep en roer, elk hoekje is ingenomen door mensen die de lekkerste dingen maken met de meest bizarre ingrediënten.

Ik kreeg als opdracht de wijn en het bier te gaan kopen in de buurtwinkel.Mevrouw Bah uit Guinée ging met me mee.

Toen we bij de kassa stonden viel het oog van Mevrouw Bah op de datum die in het groot op de kisten Bordeaux stond: 2005. Ze nam me diskreet terzijde en vroeg of ik wel wist dat de wijn al in 2005 vervallen was.

Ik ken er niet al te veel van, maar ik heb haar geprobeerd uit te leggen hoe de wijnproduktie in elkaar zit. Ik had de indruk dat ze me niet helemaal geloofde...

Morgen denken ze dat we vervallen wijn drinken, gekke mensen, die Belgen.

16:12 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-11-07

onrust over belgië

Meneer K. uit Tchetchenië is bang. Hij kwam vandaag op de sociale dienst om te praten over wat er nu in België aan het gebeuren is. Hoe zit dat nu met die Vlamingen en die Walen? Wat hij echt niet begrijpen kan is dat we nog niet aan het vechten zijn, letterlijk dan, en hoe het komt het dat de vlaamse en waalse personeelsleden bij ons in het centrum wel met elkaar kunnen opschieten ondanks de verwijten die we elkaar via de media naar de kop slingeren.

Hij is ook bang dat hij partij zal moeten kiezen als België barst, hoe kan hij dat doen zonder het hele probleem te begrijpen.

We hebben hem gerustgesteld dat het allemaal zo een vaart wel niet zal lopen (hopen we) en dat wij als Belgen meesters zijn in het compromissen vinden  (hopen we ook) en dat we beschaafd genoeg zijn om in een conflict van deze aard niet naar de wapens te grijpen (hopen we nog veel meer).

De man was er niet gerust in (wij ook niet).
 

20:20 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-10-07

Irak

Sorry, ik heb de laatste tijd alleen maar kommer en kwel te melden.

Gisterenochtend kregen we telefoon van een hunamitaire organisatie uit Bagdad om te melden dat de vader van een van onze residenten doodgeschoten werd. De sfeer onder de Irakezen is beneden alle peil en behalve luisteren naar hun verdriet we kunnen zo weinig doen om te helpen.

En wij in België  maar leuteren over communautaire problemen. We leven verdorie in een land van melk en honing. Laten we dat in godsnaam zo houden. 

15:55 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-10-07

gruwel

Het is niet te geloven hoe creatief mensen zijn in het elkaar geweld aan te doen.Of ze nu uit Tchetchenië, uit Congo of uit Iran komen, de verhalen over foltering slaan alle verbeelding.

Ik heb het moeilijk ernaar te luisteren, maar als de mensen  hun littekens en uitgetrokken teennagels aan de arts moeten tonen, en de emotie ook bij hen terug boven komt, komt alles toch wel heel dicht bij huis...

Meneer T. uit Tchetchenië is in ons centrum met zijn zwangere vrouw en een kleine jongen van twee. Hij heeft twee jaar in een gevangenis gezeten, waarbij al zijn tanden en een deel van zijn tandvlees zijn uitgeslagen. De huid rond zijn mond is kompleet in de vernieling geslagen. Verder heeft men zijn rechterarm "gestript", er blijft enkel nog het bot en een klein deel spieren over, hij is de kontrole over de arm verloren. In zijn been en in zijn buik zijn er sporen van schotwonden. Dit is een man die voor het leven verminkt is, en toch nog de moed vindt om een nieuw leven te beginnen in een land waarvan hij de taal noch de gewoonten kent. Je moet wel veerkracht hebben om dit te kunnen.

Op zo'n momenten weet ik weer waarom ik hier al acht jaar werk.

 

16:32 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-09-07

De Doler

Meneer C. is terug.

De eerste keer kwam hij naar ons centrum in de winter van 2003. Hij bleef tot begin 2006. Toen verdween hij plots; we kregen berichten over een gesloten centrum in Nederland, over een poging tot oversteek naar Engeland, maar de berichten waren zoals meneer C. zelf  : vaag.

De jonge man zegt van Sierra Léone afkomstig te zijn, maar kan daar geen enkel bewijs van voorleggen. Hij antwoordt nooit rechtstreeks op een vraag. Het enige dat hij kwijt wil is dat zijn pa vermoord is, dat die een hoge piet in de regering was en dat hij, zijn zoon, een beter lot verdient. Met dat laatste ben ik het eens, maar hoe help je zo'n man? Hij is een tweede asielaanvraag gaan doen bij vreemdelingenzaken, maar hij kan niets nieuws vertellen, de gevraagde geboorteakte of enig bewijs van nationaliteit heeft hij niet.

Hij zegt doodsbang te zijn de winter weer in de Brusselse stations of op straat te moeten doorbrengen.

De kans is reëel dat het hierop zal uitdraaien.

ik heb hem gesproken over terugkeer naar Afrika, maar als hij echt uit Sierra Léone komt is dat nu niet bepaald een veilig land.

Ik vrees dat er een nieuwe clochard in de maak is, en ik voel me rot dat wij die man niet verder kunnen helpen.

  

20:12 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-08-07

vééél kindjes

Het is zomervakantie en we hebben op dit moment vééééél kindjes in het centrum: 58 onder de 15 en 56 volwassenen. De meesten zijn niet ouder dan een jaar of drie, vier. Het is mooi om te zien hoe al dat grut met elkaar omgaat, maar voor het centrum is het een logistieke nachtmerrie. Ze kruipen overal op en onder, en vernielen sneller de dingen dan de klusjesploeg ze kan herstellen.

We proberen ze bezig te houden, maar het fantastische belgische zomerweer helpt ons niet echt. Ik heb nog nooit zoveel gepuzzeld als de laatste weken. 

Zaterdag ben ik met een achttal naar een maïslabyrint gegaan. Halverwege heb ik hen op een ijsje getrakteerd. Tien minuten later, stopt een van de kleine meisjes plots midden op het pad en slaat haar handje voor de mond. De anderen vragen wat er scheelt: "we hebben vergeten dank u te zeggen voor het ijsje" zegt ze; en al de rest zegt in koor "dank u wel". Ik viel bijna achterover, dat zijn dan de bandietjes die in het centrum de bazaar afbreken.'t Zijn soms schatjes, soms.  

 

21:30 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-06-07

Abdala

Kleine Abdala is net drie geworden. Hij is in Nederland geboren en heeft er al die tijd illegaal gewoond met zijn 19-jarige mama.
Na hun uitwijzing uit Nederland komt ze naar België. Ze spreekt Frans met Abdala. Hij spreekt echter nauwelijks, en als hij iets zegt is dat in een volkomen imaginaire taal die ook zijn moeder niet verstaat. In de kleuterschool zondert hij zich af en eet zand uit de zandbak.
Een bezoek aan een neus, keel en oorspecialist kon niet uitsluiten dat het kind misschien doof is, er is verder gespecialiseerd onderzoek nodig in een universitair centrum.
Ik ben bang dat de moeder uitgewezen zal worden voordat we verder kunnen uitzoeken wat er met de jongen aan de hand is, ze is immers het Schengen-gebied via Nederland binnengekomen.
Hoe kan het dat in een land als Nederland zo een mannetje niet eerder geholpen werd? Ik word misselijk als ik al die geleerde heren hoor praten over de rechten van het kind; rechten voor welk kind? Al die illegale kinderen hebben geen rechten, zijn onzichtbaar, of worden voor het gemak onzichtbaar gehouden. Wat in geen enkele statistiek te vangen is hoeft immers niet mee te tellen.
Ziedend word ik hiervan.
Sorry, ik weet dat ik sterk vereenvoudig en dat het allemaal zo makkelijk niet is, maar waar kinderen lijden kunnen alleen grote mensen aanklagen en ingrijpen.

11:50 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-05-07

doce far niente

Het centrum was vuil, zo vuil dat we met het personeel een grote voorjaarsschoonmaak georganiseerd hebben.Elk van ons nam een deel van het gebouw voor zijn rekening; de residenten konden vrijwillig meedoen. Van de 105 bewoners hebben er 12 meegeholpen, de rest keek met grote ogen of was in geen velden of wegen te bekennen. De eerste die bij me binnenkomt en zegt dat hij zich verveeld duw ik een dweil in zijn handen…Vorige week hebben we toevallig veel bezoek gekregen van ex-residenten. Wat me opvalt is te zien dat de meesten werk gevonden hebben. Er is een dame die nu al vier jaar in een frituur werkt. Een man heeft dank zij de opleiding fietsreparateur die hij in het centrum volgde werk gevonden heeft in een fietsatelier; er zijn twee dames die hun opleiding als verpleegster overgedaan hebben en werken, één is zelfs afdelingshoofd in een bejaardentehuis.Eén van onze jonge Afrikaanse branieschoppers werkt op de groendienst van zijn gemeente en dat bevalt hem goed.Het moeilijkste hebben het de mensen met een hogere opleiding, zoals artsen, advocaten en journalisten die de taal niet goed beheersen en hun diploma niet gehomologeerd krijgen. Ik ken twee artsen die een verpleegopleiding volgen omdat dat sneller gaat en garantie op werk geeft, maar hun motivatie is niet ideaal.Het doet deugd als je merkt dat de mensen het centrum niet vergeten zijn, het werkt motiverend, en motivatie is iets dat we momenteel goed kunnen gebruiken, bij momenten stel ik mijn werk toch serieus in vraag…

11:50 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-05-07

toekomst?

Ik kan niet geloven dat het al 10 mei is, er zijn zoveel families uit het centrum vertrokken de laatse twee maanden dat ik de draad een beetje kwijt ben. Eindelijk is er van hogerhand het besluit genomen om mensen die een bepaalde periode in de opvangcentra verblijven de kans te geven naar een lokaal opvanginitiatief te vertrekken; daar hebben ze meer privacy en betere huisvesting. Natuurlijk betekent dat niet dat ze ook een verblijfsvergunning krijgen. En daar wringt bij sommigen het schoentje: er zijn mensen die zo bang zijn uitgewezen te worden dat ze verkiezen om na zes(!) jaar in ons centrum te blijven en geen gebruik te maken van deze regeling. Hoe bang moet je dan zijn?

Ik ben de eerste om te zeggen dat ons Belgisch asielbeleid incoherent is, maar wat te denken van het volgende verhaal:

De familie R. (ouders en vier kinderen) zijn Albanese Kosovaren; ze hebben de laatse 15 -vijftien- jaar in Duitsland gewoond waar de kinderen met succes school liepen. De vader werd steeds een werkvergunning geweigerd. De middelste zoon van 14 is doof van bij de geboorte en had in het Duits leren liplezen. Vorig jaar ruimde duitsland zijn illegalen op en werden ze op een vliegtuig naar Kosovo gezet; daar wachtte hen niet veel goeds, de vrouw werd in haar geboortedorp verkracht, de vendetta heerst er nog steeds.

Ze vluchtten naar België waar hun asielaanvraag nog lopende is.

Het oudste meisje van 16 deed een merkwaardige uitspraak die echter al haar verdriet om het onrecht goed weergeeft.

"Weet je, mevrouw, ik heb er spijt van dat ik in Duitsland geen winkeldiefstal of iets anders buiten de wet gedaan heb, dan had ik de behandeling als een crimineel die ze me daar gegeven hebben tenminste verdient."

Daar word ik dus koud van, hoe kan je zo een kind nog motiveren iets te maken van haar leven?

21:18 Gepost door April in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |